Trouwdag

Met een gilletje hol ik weg van het hoog opspattende zeewater. Een wolk van kleine, witte druppeltjes vernevelt vlak voor ons. Ik lik het zoute water van mijn gezicht en veeg voor de zoveelste keer mijn zonnebril schoon voor ik weer net effies te dicht bij de beukende golven ga staan. Het leven tintelt in mijn tenen.

Met vertraagde bus en regenjas+plu in de tas arriveren we hongerig in een zonovergoten San Sebastian. Dat de beloofde regen ons wordt onthouden, incasseer ik soepeltjes. Maar die cola van 4 euro per glas en een menukaart met vieze, overgeprijsde Franse liflafjes zou me haast op het mopperspoor zetten. Dat heb ik in me, ware het niet dat mijn betere helft me daar al een lang huwelijk prima uit weet te houden. Vandaag precies 16 jaar nadat we elkaar het ja-woord gaven, trekt ze me de Lidl in voor een paar verse broodjes en een paar plakjes kaas.

We zwerven over de boulevard met uitzicht op de meest spectaculaire golven die ik ooit zag. De zon schijnt regenboogjes in de bulderend opspattende zoutspray. Voorzichtig gluren we over het randje van de hoge zeemuur. Bij de hoogste golven gaat Frieda snel achter me staan. Vandaag laat ik haar de regendans liefdevol ontspringen. Op het mooiste uitzichtpunt leggen we meeuwvrij een plakje kaas op onze broodjes en genieten zij aan zij zoals alleen zij en ik dat kunnen. Beter dan dit hoeft het niet te worden.

Maar zoals zo vaak wordt het dat toch. San Sebastian biedt niet alleen een wonderschone aanblik vanuit alle windrichtingen, er zijn ook prachtige stranden met azuurblauwe zee om in pootje te baden. Dat wil ik dus dan. Want de Golf van Biskaje heb ik nog niet. Frieda houdt teder mijn schoenen én de camera vast als ik met opgestroopte broekspijpen richting de  bulderende zee huppel. Het frisse water omspoelt mijn onderbenen als ik mijn blik naar voren richt. Recht voor me rijzen metershoge glasblauwe golven statig en machtig op. Ik voel de oerkracht, het gebulder dreunt tot in mijn buik, ik voel me nederig en krachtig tegelijk. Maar als het water mijn broekspijpen raakt hol ik met een gilletje naar het droge zand. Nog een keer…

Oververhit door de felle zon en het uitblijven van de beloofde regen, zoeken we verkoeling op een terras. Of jullie ook Kaaliemotsjoo hebben, vraagt ze in haar beste Spaans. Trots komt ze met twee volle glazen terug. “Cola mét wijn is hier goedkoper dan zonder!”, meldt ze grinnekend. Beter dan dit hoeft het van mij niet te worden.

Geschreven uit liefde