Met een metalen rietje tapt ze ongelooflijke dure wijn zo voor ons uit het vat. Ze knoeit een beetje als ze ook voor zichzelf een slokje inschenkt. Ze is duidelijk dol op dit werk en op de wijnen die ze produceert. Ik kijk omhoog, de eikenhouten vaten liggen tot het plafond van de loods opgestapeld. Afkortingen in wit krijt geven aan welke druif, welke wijngaard, welke rij. Ik kom ogen tekort. Oren ook, want Sorrell praat onafgebroken over tannine, fermentatie en de invloed van de vatleeftijd op de smaak van wijn.
Dat weet je dus nooit als je het aanklikt op internet. Hoe of dat het uitpakt. Veel sterretjes en een leuke naam. Soms valt het tegen, meestal is het fantastisch. Van mij hoeft het ook nooit zo. Wijn uit de supermarkt smaakt me eerlijk gezegd ook prima. Zodra de wijnmaakster bij binnenkomst vraagt hoeveel tijd we hebben, weet ik dat we goed zitten. Dus luisteren we geduldig naar welke Europeanen hier wanneer, hoe, waarom en met welke druivenrassen naartoe zijn gekomen, voor ze ons tussen de hoge fermenteermachines meeneemt naar de beste vaten. Heerlijke wijn. Frieda is er stil van. Dit is wat ze wilde. Ik maak nog even een filmpje, was leuk, dank je wel.
Ik loop naar wat ik denk dat de uitgang is, om uit te komen bij een lange tafel midden tussen hoog opgestapelde wijnvaten. Lichtjes erboven. Een rij flessen aan het hoofd van de tafel naast twee glazen, een glimmende emmer en een notitieblok. Of we klaar zijn om te beginnen met proeven. De watte?
In de volgende uren delen we levensverhalen, wijnwijsheid en drinken we de meest verrukkelijke wijnen. Vol gêne gooi ik af en toe een glaasje in de emmer. Dit is meer dan ik op kan. Driftig maak ik aantekeningen, zodat we aan het einde precies weten van welke wijn een flesje mee mag. Jolig verlaten we ze wijnmakerij. Best wel geinig dat wijn maken. Soms is het heel verrijkend om eens uit een ander vaatje te tappen.
Verstuurd na het drinken van een witte grenache
Maak jouw eigen website met JouwWeb